วันอาทิตย์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556

เสียงดนตรีที่หายไป

     เครื่องดนตรีคือเครื่องมือที่คนดนตรีใช้ในการถ่ายทอดอารมณ์...  ประสพการณ์ของผู้เล่น  การฝึกซ้อมและฝึกฝนสามารถกระทำได้ตั้งแต่เยาว์วัย  ดังจะเห็นได้จากการที่มีความเชื่อว่าถ้าหากเปิดเพลงในแนวต่างๆให้เด็กทารกในครรภ์จะมีอิทธิพลต่ออารมณ์ของทารกตามแนวเพลงนั้นๆ เช่น เพลงคลาสิกก็จะทำให้มีลักษณะอ่อนโยน เป็นคนใจเย็นมีเหตุมีผล เพลงจังหวะเร็วอาจมีผลทำให้ทารกเป็นกร้าวร้าวใจร้อน ส่งผลให้เวลาเติบใหญ่เป็นเด็กมีปัญหาได้ นับว่าอิทธิพลของดนตรีมีผลต่อด้านอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง
     คนเล่นดนตรี...มีหลายประเภท  บางคนเล่นเพราะชื่นชอบในเสียงดนตรี...บางคนเล่นเพื่อหารายได้เพิ่ม...บางคนเล่นเพื่อคิดว่าเป็นช่องทางที่ทำให้ตัวเองโดดเด่นขึ้นมาเพื่อให้เกิดการยอมรับในสังคม ( พวกมีปมด้อย )กลุ่มหลังนี้คงจะมีน้อยแต่ก็ต้องพูดถึงเพราะกลุ่มนี้มักจะมีปัญหาในการรวมทีมเป็นวง...โดยเมื่อเข้าทีมแล้วจะกลัวว่าตัวเองจะไม่โดดเด่น...กลัวเพื่อนในวงจะเด่นกว่า...กลัวไปหมดทุกอย่างกลัวแม้นกระทั่งตัวเอง กลายเป็นคนเรื่องมากน่าเบื่อหน่ายสุดท้ายไม่มีใครอยากร่วมวงด้วย...เสียงดนตรีจึงหายไป ( ไร้สาระ )
    เครื่องดนตรีที่หายไป...เกิดจากการกระทำของมนุษย์ผู้ที่เห็นแก่ตัว ไร้ซึงสามัญสำนึก...ขาดทั้งคุณธรรมและจริยธรรม  ขออโหสิกรรม...เกิดชาติหน้าฉันใดขออย่าได้เจอไอ้คน...อย่างนี้เลย!!!