เสียงดนตรีที่หายไป

     เครื่องดนตรีคือเครื่องมือที่คนดนตรีใช้ในการถ่ายทอดอารมณ์...  ประสพการณ์ของผู้เล่น  การฝึกซ้อมและฝึกฝนสามารถกระทำได้ตั้งแต่เยาว์วัย  ดังจะเห็นได้จากการที่มีความเชื่อว่าถ้าหากเปิดเพลงในแนวต่างๆให้เด็กทารกในครรภ์จะมีอิทธิพลต่ออารมณ์ของทารกตามแนวเพลงนั้นๆ เช่น เพลงคลาสิกก็จะทำให้มีลักษณะอ่อนโยน เป็นคนใจเย็นมีเหตุมีผล เพลงจังหวะเร็วอาจมีผลทำให้ทารกเป็นกร้าวร้าวใจร้อน ส่งผลให้เวลาเติบใหญ่เป็นเด็กมีปัญหาได้ นับว่าอิทธิพลของดนตรีมีผลต่อด้านอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง
     คนเล่นดนตรี...มีหลายประเภท  บางคนเล่นเพราะชื่นชอบในเสียงดนตรี...บางคนเล่นเพื่อหารายได้เพิ่ม...บางคนเล่นเพื่อคิดว่าเป็นช่องทางที่ทำให้ตัวเองโดดเด่นขึ้นมาเพื่อให้เกิดการยอมรับในสังคม ( พวกมีปมด้อย )กลุ่มหลังนี้คงจะมีน้อยแต่ก็ต้องพูดถึงเพราะกลุ่มนี้มักจะมีปัญหาในการรวมทีมเป็นวง...โดยเมื่อเข้าทีมแล้วจะกลัวว่าตัวเองจะไม่โดดเด่น...กลัวเพื่อนในวงจะเด่นกว่า...กลัวไปหมดทุกอย่างกลัวแม้นกระทั่งตัวเอง กลายเป็นคนเรื่องมากน่าเบื่อหน่ายสุดท้ายไม่มีใครอยากร่วมวงด้วย...เสียงดนตรีจึงหายไป ( ไร้สาระ )
    เครื่องดนตรีที่หายไป...เกิดจากการกระทำของมนุษย์ผู้ที่เห็นแก่ตัว ไร้ซึงสามัญสำนึก...ขาดทั้งคุณธรรมและจริยธรรม  ขออโหสิกรรม...เกิดชาติหน้าฉันใดขออย่าได้เจอไอ้คน...อย่างนี้เลย!!!

อดีตของชาติหน้า

วันเวลาล่วงเลยผ่าน ดุจสายธารไม่คืนกลับ ดั่งตะวันล่วงลาลับ หมดซึ่งแสงแห่งสุรีย์ มีพบย่อมมีจาก มีจากย่อมมีเจอ มีเธอแต่ไม่มีฉัน แต่ปัจจุบันฉันไม่มีเธอ อยากพบแต่ไม่อยากเจอ เพราะกลัวเธอจะลืมฉันลง ชาตินี้แม้นไม่ได้พบ ขอให้จบอโหสิกัน ถึงเธอจะทำให้ฉัน ไม่ลืมภาพวันจากลา กรรมใดที่ใครก่อ คงไม่รอถึงชาติหน้า สาเหตุการจากลา เธอนั้นหนาที่รู้ดี ชาตินี้หรือชาติไหน ขออย่าได้เจอแบบนี้ ทำลายความหวังดี ที่ฉันมีไว้เพื่อเธอ

แด่พี่สาว...สุวีนัส...ผู้จากไป

สองเหลือหนี่งสัจธรรมของชีวิต พรหมลิขิตกำหนดมาให้อาสัญ พี่จากน้องจากครอบครัวสุดจาบัลย์ เศร้าโศกสันต์มาจากลาให้อาวรณ์ ตั้งเล็กพี่สาวเราเฝ้าถนอม มดไม่ไต่ไรไม่ตอมคอยหว่งหา ทุกข์ร่วมทุกข์สุขร่วมสุขคู่กันมา จนเติบใหญ่มีวิชาการงานดี เมื่อพ่อจากเหลือเพียงเราสี่ชีวิต ร่วมกันคิดร่วมกันสร้างทางแห่งฝัน เฝ้าดูแลเมื่อใครทุกข์เกื้อหนุนกัน จนถึงวันพี่นัสมาจากลา สุวีนัส....นามหญิงสาวผู้ดีเลิศ สุดประเสริฐน้ำใจงามคนถามหา แม้นใครทุกข์คอยช่วยเหลือทุกข์เวลา ยากจะหาใครเทียบเปรียบได้ทัน แสงอาทิตย์อัสดงลับขอบฟ้า วันเวลาหมุนเปลี่ยนเวียนผกผัน ราตรีนี้ไร้แสงดาวดูเหงาพลัน แสนโศกสันต์เมื่อหวลคิดจิตรำพึง หลับตาเถิดหลับสบายจงหายห่วง จากลับล่วงอย่าพะวงห่วงคนหลัง ยังมีน้องคนนี้เฝ้าระวัง ดูแลหลานและแม่แทนพี่ยา ดวงวิญญาอยู่แห่งหนตำบลไหน ขอจงได้รู้เห็นเป็นสักขี หากชาติหน้าชาติใดพึงได้มี เป็นสักขี่...ขอพันผูก...พี่น้องกัน

เรื่องของคน

คน....เป็นการรวมตัวของอักษรที่มีความหมายถึงสัตว์ 2 ประเภท ที่มีชีวิตและความเป็นอยู่ และมีพฤติกรรมที่แตกต่างกัน คือ ค ( ควาย ) มีนิสัยที่โดดเด่นคือ มีความอดทน ทำงานหนัก แถมมักจะโดนเปรียบเที่ยบว่า..."โง่ เหมือนควาย"
น ( หนู ) ตัวเล็กว่องไว หลบๆซ่อนๆ ขื้ขโมย เห็นแก่ดัวชอบอยู่ในที่มืด แทะเล็มไปทั่วไม่เลือก ดังนั้นเมื่อเอาอักษร ทั้งสองตัวนี้มารวมกันและสมมุติว่าคือ คน ก็ลองคิดเอาเองว่า ความหมายในเชิงลึกของคำว่าคนเป็นอย่างไร,,,,,,

" ปลงเสียเถอะแม่จำเนียน "

คำเตือน " ถ้าท่านคิดจะทุจริตในวันนี้ ก็จงอย่าหวังว่าลูกท่านจะได้รับความยุติธรรมในวันข้างหน้า...อาเมน "

ด้วยความปราถนาดีจาก...สาวกเซน

ขอโทษ.....อโหสิ!

คำพูดใดๆไม่สามารถทดแทนในสิ่งที่ได้กระทำลงไป สิ่งที่ผ่านมายังเก็บอยู่ไว้ในใจเสมอและจะคงอยู่เป็นนิรันดร์

วันที่ผ่านเลย

ผ่านพ้นไปอีกคืนที่แสนทรมาน เมื่อคืนกว่าที่ฉันจะหลับตาลงได้ฉันต้องนับลูกแกะประมาณพันกว่าตัว เธอรู้หรือเปล่าตั้งแต่เธอเดินจากฉันไปเธอทิ้งภาระอันใหญ่หลวงไว้ให้ฉัน คือทิ้งให้ฉันต้องเลี้ยงดูลูกแกะ ต้องนับทุกคืนก่อนนอน แล้วเธอตอนนี้เลี้ยงอะไรอยู่ ควาย งู จรเข้ หรือเลี้ยงแกะเหมือนกับฉัน

อยู่ไปONE...ONE

ทำได้ในเมื่อเราเกิดมาแล้วเจออะไร ต่อมิอะไรตั้งมากมายบางครั้งก็ท้อใจ ไม่อยากอยู่เป็นผู้เป็นคน แต่ถ้าตายไปแล้ว ไม่ได้เกิดมาเป็นคนอันนี้ น่าจะเป็นเรื่องใหญ่ เพราะฉะนั้น อยู่ไป one...one ดีฝ่า